SalvationInGod

donderdag 29 december 2011

I will not consent when sinners entice me

Tegenwoordig hoef je geen zondaars meer in je huis te nodigen om zondaars in je huis te hebben. Dat vraagt om uitleg. We leven in een tijd waarin de zonde ons nog steeds omringt en we verkeren in de twijfelachtige situatie om eerder toe te happen dan zes eeuwen geleden – door de komst van massamedia als televisie en internet is het een koud kunstje om fouten zaken te zoeken en te bekijken. Zondaars kun je via een beeldscherm in huis halen en je kunt hen de meest grove dingen horen zeggen en zien doen.

Maar wat is een zondaar en waarom roept de Bijbel ons op om ons niet met deze groep mensen in te laten? De clou is te vinden in Spreuken 1:8-19. Zoals een atleet rent voor de gouden medaille op de Olympische Spelen, zo rennen zondaars naar het kwaad. Salomo schrijft dat zondaars op hun eigen bloed loeren. Geen normaal denkend mens zou normaliter zoiets van zichzelf zeggen. Omdat zondaars zich rondwaren in kwade zaken, roepen zij het verderf over zichzelf af. Je zou dus kunnen zeggen, dat zondaars mensen zijn, die onverantwoord met hun ziel omgaan.

De test voor elk individu bestaat dus onder andere uit het beantwoorden van deze vraag: hoe gaat hij of zij om met de eigen ziel? Het vervelende is, dat ook in allerlei spirituele stromingen grote nadruk gelegd wordt op de ziel of de geest en daardoor kan het lijken alsof iemand daar goed voor zorgt – maar dat hoeft niet noodzakelijkerwijs. Als een persoon Christus heeft aangenomen, kunnen we met zekerheid zeggen dat diens ziel in goede handen is.

Zondaars slaan hier geen acht op en zijn hier ook helemaal niet mee bezig. Ze zijn liever bezig met vandaag, ‘want morgen zijn we toch dood’. En de bittere realiteit wil, dat het op het moment van onze dood niet meer draait om de hoeveelheid bier die we naar binnen gewerkt hebben of de hoeveel vrouwen wij wisten te versieren en naar welke televisieprogramma’s wij zo graag keken. Dán gaat het inderdaad om de ziel. Staat Christus als Middelaar tussen God en de zondaar in of niet?

Slecht gezelschap bederft goede zeden – en goed gezelschap bederft slechte zeden! Wat heeft de christen van doen met mensen die de zorg voor hun ziel veronachtzamen? Hoe gemakkelijk is het om nee! tegen bepaalde (groepen) mensen te zeggen? We zullen er allemaal mee worstelen – mensen die in de loop der jaren goede kennissen van ons zijn geworden (of wellicht familieleden) en die met momenten woorden uitkramen waarvan je denkt: ‘moet dat nou?’

De christen is geen geïsoleerde persoon. Want naast de oproep om niet het gezelschap van zondaren op te zoeken, heeft God een prachtige gemeenschap op deze wereld: Zijn Gemeente. Een ware kerk laat zich kenmerken door een ijver om gezamenlijk de Schriften te openen en elkaar (pastorale) zorg te verlenen in alle omstandigheden. Hoeveel worstelingen er ook zijn, wat er ook speelt – christenen omringen elkaar met zorg en liefde – omdat zij weten hoeveel de ziel waard is!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Reageren? Plaats hier uw vraag en/of opmerking.

Blogarchief