SalvationInGod

zaterdag 24 december 2011

I will fear the LORD, for it is the beginning of knowledge

Als de Bijbel stelt dat ontzag voor de HEERE het begin van de wijsheid is, kan de suggestie worden gewekt dat eenieder, die geen ontzag voor God heeft, geen enkele wijsheid bezit, noch enige kennis. Dat is echter niet wat er bedoeld wordt; de wereld heeft immers vele ‘knappe koppen’ gekend. Mensen als Albert Einstein, Isaac Newton en Wilhelm Röntgen zijn beland in het illustere rijtje van mensen, aan wie wij het te danken hebben dat er radicale, nieuwe inzichten zijn ontstaan en waar de wetenschap verder mee kan. Hoe radicaal en vooruitstrevend deze nieuwe kennis ook mag zijn, dit is niet het type wijsheid wat de Bijbel ons voorschrijft (en voor alfamensen die maar moeilijk uit de voeten kunnen met wiskunde, scheikunde en natuurkunde is dit maar goed ook!). De Schrift verbindt ontzag voor God direct met wijsheid. Hierdoor wordt het inzichtelijker gemaakt wat Bijbelse wijsheid inhoud. Ontzag voor God hebben betekent ten eerste dat wij erkennen dat Hij God is. Niet-gelovigen maken wat dit betreft al een valse start. Ontzag is een levenshouding. Bereid zijn je te conformeren naar wat God zegt in Zijn Woord en dit sluit dingen zowel in als uit. Als de levenshouding binnen de kaders van Gods inzettingen blijven, is het geoorloofd, maar zodra iemand erbuiten stapt, gaat het mis: dan is het niet langer wijs, maar dwaas. Maar waar is dit op gebaseerd? Op de scheppingsdaad. Het leven draait om datgene, wat er als eerste was. God is de Alpha en Omega – het Begin en het Einde. Dat wil zeggen dat niets zijn oorsprong heeft, zonder dat Zijn hand eraan begonnen is, en dat ook niets aan Hem kan ontsnappen. Dat laatste wil zeggen dat niemand de toekomende eeuw binnen zal gaan, voordat hij of zij eerst voor de Schepper gestaan heeft.

Dat is wijsheid: ontzag hebben voor God, opdat je er klaar voor bent Hem te ontmoeten. Het Monotheïsme is een strijd voor dat Ene. De liefde voor die Ene. De toewijding aan dat Ene. Het ontzag voor die Ene. In een wereld waarin we dagelijks honderden, duizenden keuzes voorgelegd krijgen, is dat met recht een strijd te noemen – een hele worsteling. Reken maar dat je met momenten vol op je snufferd zult gaan! Eén van de dingen die christenen van Joden kunnen leren, is dit. Onze liedbundels en christelijke boeken staan vol met teksten over ‘echtheid’ en ‘puurheid’, maar wat stelt dit nu allemaal voor? Christenen worden schapen genoemd, wat Spurgeon er ooit toe bracht te zeggen dat volgelingen van Christus kuddedieren zijn en dat de weg naar de hemel dus geen stille of eenzame is. Ontzag voor God kan ook enorm verdiept worden door met medegelovigen in gesprek te gaan en elkaar te bevragen op levenshouding. Dat hoeft niet met massale groepen te gebeuren, maar een paar personen, die je omringen en bijstaan in deze zaak, kunnen alleen maar tot zegen zijn. Het dagelijks leven zit complex in elkaar. Een paar one-liners zijn aardig, maar daarmee zijn we er niet. Je kunt gemakkelijk roepen dat we geschapen zijn door God, tot eer van Hem – maar dat neemt de realiteit van een vandaag te leveren strijd niet weg. Gemakkelijk gezegd, gedaan na veel worstelen. Het één gaat ons gemakkelijker en ‘natuurlijker’ af dan het andere. Blijft deze waarheid dan niet staan? Zeer zeker wel, maar de vruchten zullen nooit zo heerlijk proeven als we niet leren Wie God is, wie wij zelf zijn en in wat voor wereld wij leven.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Reageren? Plaats hier uw vraag en/of opmerking.

Blogarchief