SalvationInGod

vrijdag 23 december 2011

I will remember God will judge the sexually immoral and adulterous

Misschien is het beter om te spreken van het gedenken van de schoonheid van het huwelijk in plaats van de gruwelijkheid van overspel. Het heeft namelijk geen zin om met moralistische wijsheden alleen aan te komen. Je kunt gemakkelijk roepen dat een man bij zijn vrouw moet blijven, ‘omdat dit zo hoort’, maar in een wereld waarin verschillende tijdgeesten zich roeren, zou het ook zomaar kunnen dat het morgen ‘normaal is om bij je vrouw weg te lopen en bij de buurvrouw in te trekken’ – normaal als zijnde algemeen maatschappelijk geaccepteerd. Daarom enkele Bijbelse overwegingen over het huwelijk.

Het huwelijk is het wonder van een gezamenlijke weg van heiliging. Twee levens komen bij elkaar, en worden samengesmeed tot één. De christenman en de christenvrouw kunnen gerust het hart openleggen en delen wat daar leeft. Zij kunnen gezamenlijk de handen vouwen en God aanroepen – in tijden waarin het geluk het huwelijk zijn zoete vruchten geeft en in tijden waarin de doorns van verdrukking het huwelijk teisteren.

De verzekering ligt in de overtuiging dat God beide personen heeft samengebracht. Het geeft rust, troost en in tijden van verwarring of vertwijfeling de onwankelbare zekerheid dat ik ‘ja’ heb gezegd tegen de juiste persoon. Als God Zijn ja, Amen! heeft uitgesproken over het huwelijk van twee mensen dan zal dat Amen ook praktisch zijn uitwerking niet missen – God werkt en bewaart alles in Zijn soevereiniteit naar de Raad van Zijn wil, ook het huwelijk.

Maar wat hebben deze overwegingen nu te maken met overspel? Als je in het verlengde van het bovenstaande nadenkt, veel! God brengt in Zijn soevereiniteit twee mensen samen, en tegelijkertijd hebben zij de verantwoordelijkheid de trouw te blijven betonen aan elkaar. Dat is geen contradictie, aangezien God Zelf de genade aan hen schenkt om in die trouw te wandelen. Het huwelijk biedt geweldige, kostbare maar tegelijkertijd ook kwetsbare privileges, waarvan Paulus het een ‘geheimenis’ noemt, dat hij betrekt op de verhouding tussen Christus en Zijn bruid, de Kerk. De Kerk verwerpt haar Heer ook niet, ruilt Hem ook niet in voor een ander en indien een belijdende kerk of gemeenschap dit toch doet, zegt Christus: ‘gij zijt géén kerk, Ik spuw uw uit Mijn mond; ga weg van Mij, werkers der wetteloosheid!’ De belangrijkste overtuiging dat een stel mag koesteren, is niet alleen dat zij ‘ja’ hebben gezegd, maar dat God Zijn ‘ja, Amen’ heeft gegeven.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Reageren? Plaats hier uw vraag en/of opmerking.

Blogarchief